Dit keer een korter lesje over de Getting Real methode. Vandaag komt het ontwikkelingsproces aan de beurt en word het testen van het product kort aangesneden.

De Getting Real methode is gebasseerd op de gedachte dat alle producten iets moeten toevoegen aan het uiteindelijke product. Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen in de Getting Real 101 blog serie worden overbodige analyses en rapportages vermeden. Maar hoe ziet het ontwikkelingsproces er dan precies uit waarin je eigenlijk geen fases hanteert? Hieronder een kort stappenplan op basis van de Getting Real methode.

• Brainstorm
  • Dit is erg belangrijk om een goed beeld te krijgen van het probleem, de doelgroep en de onderliggende problemen zonder een analyse uit te voeren. Je stelt de vraag; waar gaan we heen?
• Schetsen op papier
  • Gaan niet direct achter Photoshop zitten met alle mogelijke effecten, filters en lagen. Pak een stuk papier en schets je idee, daar kom je een stuk verder mee zonder het ontwerp direct vast te leggen.
• HTML schermen uitwerken
  • Hierdoor krijgt de klant direct een gevoel bij het te realiseren product.
• Programmeren
  • Nog geen php codes en databases, gewoon plain html om een soort van interactief wireframe te maken.

Sketches are quick, dirty, and cheap and that’s exactly how you want to start out. Draw stuff. Scrawl stuff. Boxes, circles, lines. Get your ideas out of your head and onto paper. The goal at this point should be to convert concepts into rough interface designs. This step is all about experimentation. There are no wrong answers.

Na de ontwikkeling komt de implementatie. Daarin rest alleen nog de laatste ronde van testen met de doelgroep. Tijdens de verschillende iteraties heb je het product beetje bij beetje getest, nu is het tijd voor het testen van het gehele product. Ga naar de doelgroep toe, er is geen alternatief voor ‘the real thing’. Meer over het testen van een product (incl. praktijkvoorbeeld) in de volgende Getting Real 101 post.

Formal usability testing is too stiff. Lab settings don’t reflect reality. If you stand over someone’s shoulder, you’ll get some idea of what’s working or not but people generally don’t perform well in front of a camera. When someone else is watching, people are especially careful not to make mistakes — yet mistakes are exactly what you’re looking for.

Filed under: getting real by Onno Groen