Reacties op de powerweek, shaken meets ICA

Links en rechts komen de reacties van de studenten binnen via het wereld wijde web. Ik wil ze graag hier verzamelen en delen. Heb je nog iets toe te voegen? Plaats het in de reacties op dit bericht.

6 Responses to “Reacties op de powerweek, shaken meets ICA”

  1. Wat een juweeltjes allemaal, wat een beelden, concepten, gedachten, vrije associaties! Indrukwekkend. En wie weet wat er nog allemaal meer voorbij komt.

  2. Dit is geen blog, maar een tekst voor mijzelf geschreven..
    Mij is gevraagd dit online te zetten om mijn ervaring te delen.
    komtieee..

    Hoe ik binnen een week van 5 dagen mijzelf heb kunnen veranderen tot een persoon wiens kijk op het leven en interesses zodanig een positieve wending hebben gekregen, dat ik diepgang en doelgericht een nieuwe start kan gaan maken met een andere ´persoon´.
    Mijn grootste wens zal dan ook zijn om hierin niet terug te vallen, maar zo te blijven!

    Het voorgaande wat ik heb geschreven gaat diep bij mij! Dit verslag over afgelopen week zou voorafgaand zijn gegaan over de dingen die ik gedaan en gemaakt zou hebben in afgelopen week. Dit is echter niet het geval doordat het een verslag wordt waarin ik zo goed mogelijk zal gaan omschrijven hoe ik bewust ben geworden van mijzelf.
    Alles wat ik over afgelopen week uit probeer te leggen aan een buitenstaander blijft vaag en niet te begrijpen voor een niet-deelnemer van de powerweek. Ik ga proberen deze tekst neer te zetten op een manier zonder barrières, zonder ergens over na te denken, waardoor er hopelijk een eerlijk en begrijpbaar verhaal zal ontstaan.

    Om terug te komen op wat ik eerder geschreven heb: ik zie deze week en mijn terugkomst thuis als een drugsverslaafde in een afkickkliniek. Wat ik hiermee precies bedoel is dat als een verslaafde in een positieve spiraal terecht komt binnen de kliniek hij bij zijn terugkomst in zijn oude omgeving vrijwel zeker een terugval zal maken. Bij terugkomst thuis zal ik ook weer mijn vrienden hebben, internet, televisie, sport. Ik zeg niet dat ik deze punten zal laten vallen, maar wel dat ik door deze week inzicht heb gekregen in het feit dat ik passie heb voor creativiteit op verschillende manieren. Ik schrijf deze tekst op dit moment dus ook niet ten behoeve van het halen van een semester, maar voor mijzelf! Ik wil deze tekst gebruiken op de momenten dat ik zelf ga merken dat ik de passie erin weer ga verliezen, mocht dit dan gebeuren. Door doelgericht mijn leven te gaan leiden wil ik creativiteit daarin een belangrijke factor laten spelen.

    Ik kan mijzelf moeilijk emotioneel uiten. Ik kan niet ergens om huilen of ergens innerlijk echt blij om zijn. Als voorbeeld hierbij wil ik noemen dat als NEC scoort, ik blij en uitgelaten ben. Dit gaat mij echter niet diep of raakt mij emotioneel, en zo is dit bij alles, ik voel mijzelf wel blij maar niet dat ik bij mezelf denkt: dit is geweldig.
    Het mooie is dat ik dit deze week dus wel heb ondervonden.

    Voorafgaand aan de week hebben wij een assesment moeten invullen. Hieruit kwam een uitslag waarbij mijn innerlijke eigenschappen te duidelijk naar voren kwamen. Hierin was variëteit het hoogtepunt en doelgerichtheid het dieptepunt. Tijdens de powerweek heb ik hierover een gesprek gehad met 2 psychologen waar er volgens mij en hun wel iets moest veranderen bij mijzelf.
    Om de doelgerichtheid in mijn leven belangrijk te maken, kreeg ik de opdracht om een persoonlijk doel voor mijzelf te stellen voor anderhalve dag. Voorafgaand aan het gesprek had ik een boek gelezen over Da Vinci met daarin zijn werk, denkwijze en afsluitend een tekencursus aan de hand van de stijl van Da Vinci. Zijn kunnen en productiviteit inspireerde mij zodanig dat ik als doel heb gekozen om beter te leren tekenen aan de hand van dat boek.
    Na dit doel voor mijzelf gesteld te hebben ben ik er vrij snel weer vanaf gestapt. Ik had namelijk een beter idee verzonnen, het vragen van een persoon met verstand van zaken, iemand die mij net zozeer inspireerde als een groot historisch kunstenaar.

    De hulp die ik haar vroeg werd snel beantwoord, waarna ik een halfuur later alle tips al van haar gekregen had. Ik ben toen een persoon gaan tekenen, voorafgaand niet wetende of het een man of vrouw zou worden. Als eindresultaat kwam er een vrouw uit die een vrouw uitstraalde, een vrouw met een duidelijke emotie. Dit in complete tegenstelling tot de harkenpoppetjes die ik daarvoor altijd tekende, daar lag toen mijn top!
    Mijn persoonlijke vraag daarbij was toen: tot wat ben ik in staat als ik in 1.5 uur een, voor mij, geweldig resultaat kan neerzetten? Wat als ik hier meer verdieping in ga zoeken, meer erop ga oefenen? Word ik dan een nieuwe Da Vinci? Ik weet dat dat overdreven is, maar als ik de wereld doelgericht tegemoet ga, dan is ‘The sky the limit’
    Iets in mij is er van bewust geworden dat door die irritante doelgerichtheid ik wel dingen kan gaan bereiken in mijn studie en mijn leven. Daarnaast is ook de creativiteit als passie naar boven gekomen, ik zit hier op mijn plek en wil daarmee door. Met aankloten en variëteit kom je niet bijster ver in je leven. Met doelgerichtheid, creativiteit en af en toe een beetje variëteit wil ik groot worden!

    Ik kan het en zal het laten zien!

  3. Dank je voor het delen van dit mooie verhaal Jordy! Ben blij dat het deze impact op je gehad heeft!

  4. Wow, mooi verhaal! Thanks voor het delen. Keep it up!

  5. @Jordy: DaVinci is ook voor mij een prachtige inspiratiebron. DaVinci staat voor mij voor ‘de wakkere mens‘. Een ‘wakkere mens’ staat heel bewust in zijn omgeving. Hij observeert, analyseert, vraagt, neemt zijn standpunt erin en beziet tegelijkertijd het standpunt van de ander. Hij gaat van de buitenwereld naar zijn eigen binnenwereld, bespiegelt, onderzoekt, voelt, koppelt ‘informatie’ aan zijn normen en waarden en legt die dan weer met lef en overtuiging terug in de buitenwereld. Daarin geeft hij zichzelf bloot. Heel eng!

    Ik heb daar voor mezelf vier eigenschappen aan gekoppeld; passie, creativiteit, nieuwsgierigheid en moed. Lees: http://www.frankwatching.com/archive/2007/04/20/renaissance-20/

    Je stuk lezend kan ik stellen: hier spreekt passie, je maakt creatief gebruik van metaforen, je stelt jezelf nieuwsgierig vragen en je toont met dit schrijven een portie lef waar ik U tegen zeg.

    Waar ben je toe in staat? Een tijdgenoot van DaVinci heeft dat mooi verwoord:

    ‘The greatest danger for most of us is not that our aim is too high and we miss it, but that it is too low and we reach it.’

    Michelangelo

    Reach high my friend!

  6. Guido, hoe weet je die woorden toch te vinden… Dit is er weer 1 voor de verzameling!

    Dank

Leave a Reply